رضا دانش‌زاده، سرپرست معاونت میراث فرهنگی استان مازندران، در یادداشتی نوشت؛ به اعتقاد پژوهشگران، جزیره خارک بیش از ۱۴ هزار سال پیش بر سطح دریا آشکار شده و از هزاره سوم پیش از میلاد، بخشی جدایی‌ناپذیر از قلمرو تمدن عیلام بوده است؛ امری که نشان می‌دهد هویت ایرانی این جزیره در اعماق تاریخ ریشه دارد.

کاوش‌های باستان‌شناسی، از جمله مطالعات هیأت فرانسوی به سرپرستی گیرشمن در سال ۱۹۶۲، پرده از شکوه تاریخی این جزیره برداشته است. کشف گورهایی با قدمت سه هزار سال و وجود بقایای نیایشگاه‌های ادیان مختلف از جمله معبد یونانی، آتشگاه، صومعه، کلیسای نسطوری و مساجد کهن، گواهی بر این حقیقت است که خارک در طول سده‌ها و هزاره‌ها، مأمن صلح‌آمیز پیروان مذاهب بزرگ جهان و کانون پیوند فرهنگ‌ها تحت لوای حاکمیت ایران بوده است.

یکی از درخشان‌ترین آثار به‌جای مانده از این میراث سترگ، پلاک گچبری منحصربه‌فردی است که از تزئینات دیوار یک کلیسای کهن در این جزیره به دست آمده است. این اثر شاخص که با شماره ۳۳۰۷ در موزه ملی ایران ثبت شده و متعلق به اواخر دوره ساسانی است، با نقش برجسته «چلیپا» و تزئینات هندسی و گیاهی ظریف، نمادی از هنر متعالی آن دوران و همزیستی ادیان در خاک ایران محسوب می‌شود.

تبیین ارزش‌های تاریخی جزایری همچون خارک، یک وظیفه ملی و راهبردی است. شناخت ریشه‌های کهن این جزیره، از دوران ساسانی تا امروز، علاوه بر غنای فرهنگی، پیوند ناگسستنی تمامی نقاط میهن عزیزمان را یادآوری می‌کند. ما موظفیم این میراجدادمان در کرانه‌های خلیج همیشه فارس است، به نسل‌های آینده بشناسانیم و از هویت تاریخی و تمامیت ارضی آن را که حاصل هزاران سال تمدن‌آفرینی است، پاسداری کنیم.

انتهای پیام/